گرمی آتش خورشید فسرد

مهرگان زد به جهان رنگ دگر

پنجه خسته این چنگی پیر

ره دیگر زد و آهنگ دگر

زندگی مرده به بیراهه زمان

کرده افسانه هستی کوتاه

جز به اندوه نمی تابد ماه

باز در دیدده غمگین سحر

روح بیمار طبیعت پیداست

باز در سردی لبخند غروب

رازها خفته زناکامی هاست

شاخه ها مضطرب از جنبش باد

در هم آویخته می پرهیزند

برگها سوخته از بوسه مرگ

تک تک از شاخه فرو می ریزند

می کند باد خزانی خاموش

شعله سرکش تابستان را

دست مرگ است و زپا ننشیند

تا به یغما نبرد بستان را

دلم از نام خزان می لرزد

زانکه من زاده تابستانم

شعرمن آتش پنهان من است

روز و شب شعله کشد در جانم

می رسد سردی پاییز حیات

تاب این سیل بلاخیز نیست

غنچه ام نشکفته به کام

طاقت سیلی پاییزم نیست

بازم از دوستای خوبم ممنون که کمکم کردند

نمی دونید چقدر خوشحالماز همه ی دوستان خوبم که به من کمک کردند تا بتوتم تو وبم عکس بذارم واقعا ممنونم (به خصوص مردتنها)امیدوارم هیچ وقت مثل من و به اندازه تنهایی من تنها نباشه .

تو عالم غم زدگی گفتی عزیزم بی خیال                        از سادگیم خندم گرفت از روزای رفته به باد

از روزایی که یاد تو عذاب هر روز منه                              اینو بدون ای عشق من فریاد من رنج و غمه

یه سوغاتی همرنگ من اما به دور از رنج من                 آوردی و گفتی ببین قشنگه انتخاب من

هر چی نفرت و کینه بود راهی شدن به اون دیار           دیاری که غریبگی سوغاتی داد به این دیار

خدایا...آنکه در تنهاترین تنهایی ام تنهای تنهایم گذاشت به حکمت تنهایی ات تنهای تنهایش نگذار. 

(بچه ها دوست دارم تو وبم عکس بذارم اما وقتی عکس گذاشتم به جای عکس تو وبم آدرس عکس می یاد پس من چیکارکنمممممممم؟؟!!)