در کوچه های ساکت محال
دور از هر آنچه عینی ست
رویائی از خشت های خیال ساخته ام
بنیه ی رویا هیچ است و پوشالی،
نقش کابوس بر آئینه ها پیداست
من غرق اوهام تنهائـــــــی
می هراسم از طغیان غم هایم
بارن نمی بارد و
دلواپسم،
دلواپس کویر آلام فردا و فرداها...
و در تلاطم های دلتنگی اینبار دلتنگ مرگم!
نمی دانم چه کنم
خسته ام از فریاد این فاصله ها
گیج و مبهوت
می نگرم به تصویر خیس دردهایم بر آفاق
و تا حوالی دوردست ها دلتنگم و...
کلمات سرد ،واژه های تکراری
امواج درد،وسعت وهم
و دغدغه ی بودن ها
همه و همه می رنجاند دل غمگین و تنهایـــــم را
خسته ام
و انجماد نگاهم بر بی کران ها
می جوید رفتن را
می خوام نبض ثانیه ها بایستد
تا بیابم دست مهربان مرگ را.
پ.ن:قربونت برم خدا که اینقدر مهربونی خدا جونم یه وقت نگی که چون از مردن می گم ناشکرما نه باور کن خودت می دونی که اینطور نیست و دلیلش...خدایا دوستای خوبم می خوای بهم بفهمونن که تنها نیستم و خدا رو دارم ولی من که نگفتم تو نیستی،فقط زندگی اون طور که می خوام نیست...خداجونم من تنهام تنهای تنها تنها تر از تنهاترین تنهای دنیا تنهاتر از تنهائی می بینی خلوت تنهائیمو خیلی بزرگه خیـلــــی بزرگ اندازه دنیا شایدم بیشتر من نمی دونم چقد تنهام اما اندازه همه ی تنهائیم تو رو دوست دارم ...

چند تا دعا می کنم شما هم بگین آمین خب!

خدای خوبم درد همه رو خوب می دونی خودت درمون دردامون باش

 به همه مریضا شفا بده بزار قشنگی زندگی رو بچشن

ما همه یه جورائی تنهائیم تنهامون نزاریا

کمکون کن

ما رو محتاج نیازمندا نکن فقط خودت خدا جون نه بنده هات

راستی شنیدم از دانشگاه می برن مکه اونم قسطی آخ خدا چی می شه بیام و...

                                         اللهم عجل لولیک الفرج

خدایا همه عشقم توئی همه کس و همه چیزم زندگیم توئی و بس