| تبليغات | X |
 |
 |
|
| در تنهاترین تنهایی هایم به این می اندیشم که چقدر تنهام..تنهاتر از تنهاترین تنهای دنیا! |
|
مرغ دلم نداره بغیر حریم تو آشیونه
آخر میاد یه روزی تو صحن قشنگت پیشت می مونه من حاضرم هزارتا بلا ببینم اما یه شب تو صحن آقام بشینم از داغ کربلاتون بهار دل من رنگ خزونه رسمش نمی شه اینکه یه عمری به قلبم حسرت بمونه نزار آقا که عقده به دل بمیرم یه شب ضریحتو تو بغل بگیرم
همه رفتن کربلا من جا موندم منم می خوام برم خدای آسمونها تو روبه همین شب شب عاشورا قسم... السلام علیک یا ابا عبدالله....آقا تو روخدا دلت میاد من این همه می گم کربلا اماتو نشنوی چی می شه منم تو این جمع باشم بین الحرمین بخدا دیگه هیچی نمی خوام قول می دم آقای مهربونم حالا که باهات حرف می زنم بزار یه دعائی هم کنم یا سیدالشهداء شفای همه ی مریضا رو بده درمون دردای بی درمون ما رو بده بزار تا همیشه عشقم تو باشی من کربلا می خوام....
|
|
+ تو یکی از روزای خدا مثل
سه شنبه هفدهم دی 1387وقتی عقربه های ساعت رسیدن روی 19:27 یکی شاید یه غریبه خط دلشو نوشت |
|
|
آخرین خط دلم آشنائی با تنهاترین تنها غمکده دل تنهام |
| از تنهائیم |
در بهار زندگی احساس پیری می کنم
باهمه آزادگی فکر اسیری می کنم بس که بد دیدم زیاران به ظاهر خوب خود بعداز آن برکودک دل سختگیری می کنم دربه رویم بسته ام از این و از آن خسته ام من به جمع آشیان پاشیدگان پیوسته ام من سمیه دیپلم ریاضی البته الان دانشجوی مهندسی نرم افزارم و متولد 16 خردادم، دیگه اینکه از اونجا که خیلی مهربونم از همه زمینیا متنفرم ،مهمتر از همه اینه که خیلی تنهام تنهـــای تنهـــا تنهاتر از تنهائی و زندگی رو دوست ندارم و تنها دلیل بودنم خداست اگه اونم بره من می میرم.تو وبلاگم بیشتر با تنهاییم آشنا می شین امیدوارم خوشتون بیاد و خوشحال می شم نظرتون رو هم بدونم..... |
| آرشیو موضوعی |
|
یه درد دل ساده |
|
RSS
|
